بيست و هشتم شهر ذى القعدة الحرام سنهء « 1 » 1220 هجرى است در طريق ارادت « 2 » ثابت‌قدم و در شاهراه اخلاص و عقيدت اين دولت دوران عدّت « 3 » راسخ دم مىباشد . ظهور آثار خلاف و نفاق از ناصيهء احوال والى هرات و احتراق خاشاك نفوس و دماء و اموال اهالى آن صفحات از شرر سخط و غضب شاهزادهء آفاق و آمدن ايلچيان به پايهء سرير فرمانروايى بالاستحقاق « 4 » مكرّر سمت تسطير پذيرفت كه از شعشعه‌انگيزى بوارق سيف و سنان شاهزادهء والاشأن « 5 » خاشاك وجود طوايف اوزبكيه و اويماقيه ( 135 ) و تركمان « 6 » كه همواره دست تسلّط بر سر اهالى خراسان دراز و ابواب جور و اعتساف را بر روى اهالى « 7 » آن سامان بازداشته ، دايم به نهب و اسر و غارت مشغولى مىداشتند « 8 » و از شيمهء ذميمهء آزار « 9 » و اضرار مسلمانان نكته‌اى را مهمل نگذاشته ، « 10 » ( 106 الف ) درين هنگام خفاش‌وار به زاويهء خمول و گمنامى خزيده ، از ايشان اثرى و از تطاول و دست اندازيشان خبرى نمانده ، از بيم قهرمان قهر شاهزادهء نصرت بهر دست تسلّطشان از حواشى مملكت كوتاه و از صلابت رماح و سنان « 11 » دليران ظفرمند مورد انتباه گرديده ، پا و پى آن گروه شقاوت‌پژوه از ساحت ممالك خراسان مندفع « 12 » و اشجار آمال آن فئه ياغيه از تيشهء عدالت و انتقام منقطع « 13 » گرديد و به كرّات و مرّات بخت‌آزمايى كرده ، پيوسته مغلوب و منكوب غازيان ظفر منسوب مىبودند « 14 » و از ايشان به

--> ( 1 ) . مطابق سنهء . ( 2 ) . مج : اخلاص . ( 3 ) . مج : و در جادهء ارادت اين دولت سعادت اختصاص . ( 4 ) . از « و اموال . . . » تا اينجا در حاشيه نوشته شده است . ( 5 ) . مج : سيوف سطوت شاهزاده وافر مهابت . ( 6 ) . وجود [ جاى خالى ] تركمان و اوزبك و اويماقيه . ( 7 ) . مج : روزگار اهالى . ( 8 ) . مج : داشته . ( 9 ) . مج : و آواز . ( 10 ) . مج : نمىگذاشته . ( 11 ) . مج : « و سنان » ندارد . ( جاى خالى ) ( 12 ) . مج : منقطع . ( 13 ) . مج : منقلع . ( 14 ) . مج : مغلوب غازيان نصرت‌منسوب و منكوب بهادران ظفر اسلوب مىبودند .